موصل رفت . بعد رهسپار بغداد گرديد زيرا ديوان خلافت او را فرا - خوانده بود . همين كه به بغداد رسيد مورد احترام بسيار واقع گرديد . سپس به دو دستور داده شد كه آماده گردد و فرماندهى لشكريان بغداد را بر عهده گيرد و به همدان برود . او نيز به همدان رفت و در آن جا به ملك اوزبك بن پهلوان و امير علم و پسرش ، و ابن سطمس و ديگران رسيد كه تازه به خليفه عباسى - الناصر لدين اللّه - نامه نگاشته و فرمانبردارى خويش را نسبت به وى اعلام كرده بودند . اين عده ، وقتى كه به ابو الهيجاء رسيدند ، به دو اعتماد كردند و از او دورى نجستند . ابو الهيجاء ، با موافقت امير علم ، اوزبك بن پهلوان و ابن سطمس و ابن قرا را گرفت و به زندان انداخت . وقتى خبر بازداشت ايشان به بغداد رسيد ، اين كار ابو الهيجاء مورد نكوهش قرار گرفت و به دو دستور داده شد كه آنها را آزاد كند . بعد هم از بغداد براى براى آنان خلعت‌هائى فرستادند تا از ايشان دلجوئى شده باشد . ولى ايشان پس از آن پيشامد ، آرامش نيافتند و ديگر احساس ايمنى نكردند و از ابو الهيجاء سمين كناره گرفتند . ابو الهيجاء به سبب كارى كه كرده بود ، از ديوان خلافت